دلنوشته های بهناز خّرم

کسی که جلوی مغازه اش سبد پلاستیکی میذاره که بقیه پارک نکنن نباید شاکی باشه چرا تو لواسان یه سری که زورشون بیشتره زمین خواری میکنن.

کارمندی که به ارباب رجوع میگه برو فردا بیا نباید شاکی بشه که چرا حقوقش رو دو هفته دیر دادن.

راننده تاکسی که به بهونه پول خرد الباقی پول مردم رو نمیده نباید شاکی باشه که چرا تو اداره کارش رو درست انجام نمیدن.

مکانیکی که قطعه تعمیری رو میگه تعویض کن نباید شاکی باشه که چرا ارتوپد به جای فیزیوتراپی جراحی تجویز میکنه.

کابینت سازی که سه ماه دیرتر کارشو تحویل میده نباید شاکی بشه چرا ایران خودرو و سایپا ماشینی رو که باید عید تحویل میدادن هنوز بهش ندادن.

متوجه منظورم شدی یا تا فردا ادامه بدم؟
ما شبیه همیم.
مثل یه راننده قانون گریز که اگه پشت موتور بشینیم دو نفر رو زیر میگیریم، اگه پشت اتوبوس باشیم صد نفر رو میکشیم.
نوع نگاهمون با مسئولان یکی هست فقط مقیاس اشتباهمون کوچک تره.

بیشتر اوقات مقیاس بی شعوری متفاوته شاید فقط کمی کوچکتر و قابل توجیه تر!

خیلی از ماها در خیلی از جاها حق همدیگه رو میخوریم و در عین حال از زمین و زمان شاکی هستیم!

تا حالا شده یه شب با خودمون خلوت کنیم و رفتار اون روزمون رو خیلی بی
طرفانه تحلیل کنیم؟
متن: حسین کلهر