دلنوشته های بهناز خّرم

شدم همچون پر

، پرواز یک مرغ سبکبالی

نمانده در دلم اینک،

نه حالی و نه احوالی

دوباره بیقراری

دوباره اشک شد پیدا

شدم چون یک مترسک

عاری از هر گونه پوشالی

تو رفتی و زلیخا

یک شبه شد پیر و فرسوده

که یوسف مانده در عشق

هوای آن میان سالی

گِله از یک دل عاشق

زهی آن کار باطل گشت

مردد نام او خوانده

به صوت و آن نوای کودک لالی....خرّم

سکوت کرده لبانم چو طفل لالی