سپید خرّم
آخرین رشته ی عشق دلم
این بار شکافت
تیر مژگان به یکباره
به صد جلوه و ناز
دلم آماج بلا کرد
لرزاند ، بتاخت
سالها منتظر رد صدایی ماندم
آمد اینبار
چو عاشق ره معشوقه
به صد بادیه ساخت....
باز دل قافیه را پاک بباخت...خرّم
برچسبها:
شعر
مطالب ادبی ، شعر ، دل نوشته و تکه کتاب