دلنوشته های بهناز خّرم

بلقیس جون در این داستان
یه بیست صفحه ای حوادث تاریخی رو در بقچه ای از نیمه خاطرات نویسی پیچونده و برای این آش شله قلمکارش خواب و رویا رو با جنون و دیوانگی
همبستر کرده تا ولد نامشروعی رو از این طرف داستان تا صفحه ی آخرش به خورد خواننده هاش بده
بی حد و اندازه نامنظم و شلخته نویسی کرده
واز شاخه ای به شاخه ی دیگر پریده
من با شخصیت نویسنده ، جوایزی که گرفته ، مقاماتی که کسب کرده کاری ندارم
امااااااا
به خدای احد و واحد قسم می‌خورم بعضا نخواندن بعضی از کتاب‌ها رو خیلی خیلی خیلی مفیدتر از شنیدن و یا خواندنشان می دانم
حالا از خودم می پرسم ، چه درسی گرفتی از این کتاب؟!
پر اهمیت ترین درسی که از این نویسنده و منتقد ادبی گرفتم اینه
هیچوقت فریب تبلیغات و جوایز و تعداد چاپ کتاب رو نخوریم
هیچکدام شان برای پر محتوا بودن یک کتاب کافی نیستند
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته😬😬😬😬😬😬😬😬😬😬