دلنوشته های بهناز خّرم

حالم شبیه آن کودک مادر مرده ای است که

هیچکس نمی تواند آرامَش کند

کودکی که غیر بوی تن مادر

و آرامش بی انتهای آغوشش را نمی خواهد

چقدر ساده دلانه دل می بندیم

چقدر بی ریا عاشق میشویم

و چه فرشته های خیالی زیبایی می سازیم از این دیوهای شبانه

چقدر دلم میخواهد

مثل کودکان پا بر زمین بکوبم و های های گریه کنم

چقدر دلم برای کودکی های نکرده ام تنگ است

چقدر بی تابم...خرّم