دلنوشته های بهناز خّرم

بدترین عذاب به تعبیر مولانا آن است که آدمی با کسی که هم‌سنخ و هم‌جنس او نیست و در واقع ضدِّ احساسات و افکار اوست همدم و همنشین شود. دردناک‌تر از این نیست که میان دو نفر هیچ رابطهٔ کلامی و احساسی ایجاد نشود و هیچ‌کدام حرف دیگری را نفهمد. به تعبیر مولانا این نوع رابطه آنقدر بد و آزاردهنده است که همچون مرگ می‌ماند. پیش از برقراریِ رابطهٔ عمیق و یا هم‌زیستی می‌بایست هر کس طرفِ مقابلِ خود را به درستی بشناسد تا دچار عذاب نشود.

هر که را با ضدِّ خود بگذاشتند
آن عقوبت را چو مرگ اِنگاشتند